ในที่สุดก็ได้ฮาร์ดดิสก์จากโน้ตบุคสุดที่รักเสียที หลังจากที่พี่เต้เอาไปดองอยู่ที่เมืองไทยอยู่นา แล้วในที่สุดก็ต้องทิ้งโน้ตบุ้คไป เหลือไว้แต่ข้อมูลในฮาร์ดดิสก์กลับมา ก็ยังดีอ่ะ ดีที่ข้อมูลอยู่ครบ
ตื่นขึ้นมาตั้งแต่10โมง ทั้งๆที่เมื่อคืนก่อนนอนตีสี่ มัวแต่ไปเป็นนางเอกมิวสิควิดีโอ เหอะๆๆ ที่ตื่นเนื่องจากเอริวก้าโทรมาชวนไปเที่ยว ชวนไปชอป แต่เราไม่สามารถจริงๆ โปรแกรมวันนี้แน่นเอียดสุด วันนี้เลยขับรถแทบทั้งวัน เพราะต้องไปหลายที่มาก เหนื่อยเหมือนกัน
ที่กลุ้มใจตอนนี้คือเรื่องเรียนเทอมสุดท้าย โปรเจคก่อนจบของเรา เพราะดันไปลงทะเบียนไว้กับอาจารย์ที่ขึ้นชื่อว่าเขี้ยวลากดินที่สุดในโรงเรียน ตายแน่ๆตรู ตอนนี้เลยพยายามทำทุกอย่างเพื่อขอย้ายตัวโปรเจคไปลงกับคนอื่นแทน แล้วได้ยินจากเพื่อนมาว่ามีอาจารย์คนนึงง่ายมาก คนนี้ผ่านชัวร์ แต่เค้าไม่ได้สอนสาขาเราน่ะซิ เราเลยต้องรีบหาเหตุผลไปคุยว่าทำไมถึงต้องย้ายไปเรียนกับคนนี้ แล้วคลาสนี้ก็ดันเต็มแล้วซะอีก โอ๊ย ทำไมมันช่างวุ่นวายอย่างนี้วะเนี่ย กว่าจะลงทะเบียนได้ วันนี้ไปกลับโรงเรียนสองรอบ ขับรถไม่ใช่ใกล้ๆเลยนะ รอบแรกไปถึงอาจารย์ที่ปรึกษาไม่อยู่ บอกให้มาใหม่ตอนหกโมง พอรอบสองขนาดโทรไปถามก่อนนะว่าอาจารย์อยู่รึป่าว เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าอยู่มาได้เลย แต่กว่าจะถึงรถมันก็ติดอีก ไปถึงอีกทีอาจารย์ดันติดสอนไปแล้ว อารมณ์ตอนนั้นเซ็งมากๆ อะไรเนี่ย อุส่าขับรถมา นี่ช้าไปแล้วใช่มั้ย ไม่น่าเลย ตอนนี้เลยไม่รู้ว่าจะลงได้รึป่าว แต่ที่แน่ๆ พี่ที่เคยเรียนด้วยกันย้ายไปเรียบร้อยแล้วอ่า สงสัยคราวนี้เราต้องเรียนคนเดียว ตอนขับรถไปกลับโรงเรียนสองรอบเนี่ยก็มาคิด นี่เราทำอะไรเนี่ย ขับรถไปกลับแล้วก็ไม่ได้เรื่องอะไร นึกแล้วก็เซ็งๆๆ นิสัยเสียของเรา พ่อ แม่ น้อง พี่เต้ ทราบดีอยู่แล้ว อะไรที่เราอยากได้มากๆ แล้วเราทำทุกอย่างที่ควรจะต้องทำ แล้วไม่ได้ เราจะรู้สึกแย่อย่างรุนแรง กลายเป็นนิสัยเสียคือ ชั้นอยากได้อะไรชั้นต้องทำให้ได้ พอไม่ได้ก็อารมณ์เสีย โมโหร้าย อะไรไม่ได้ดั่งใจก็หงุดหงิด พาลคนอื่น บางทีก็จิตตกไม่คุยกะใครเลย เราไม่ค่อยยอมรับความผิดหวังนะ รับความผิดหวังไม่ค่อยได้ รู้นะว่าไม่ดี ทุกวันนี้เลยต้องเซฟตัวเอง พยายามวางแผนทุกอย่างให้ดีพอ ไม่ให้มันเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เรื่องเรียนนี่ก็เหมือนกัน เราจะไม่ยอมให้พลาดได้ ต้องทำทุกอย่างที่ควรจะทำได้ให้ดีที่สุด
อ่านข่าวที่เมืองไทยแล้วเซ็ง จะมีข่าวดีๆกันบ้างมั้ย โดยเฉพาะการเมือง +++++++++++++++++++++++++++++ Edit: อย่างเพิ่งคิดว่าหายไปไหนนะ แวะมาบอกก่อนว่าตอนนี้ย้ายบ้านเสร้จแล้ว เหนื่อยมากๆๆๆๆๆๆ ไม่น่าเชื่อว่าหวานทำได้คนเดียวจริงๆ คนเดียวจริงๆนะ กับสมบัติส่วนตัวและของพี่เต้บางส่วน(ที่ค่อนข้างเยอะ) รุ้สึกภูมิใจในตัวเองยังไงไม่รู้ เกิดมาไม่เคยทำไรแบบนี้เล้ยย สาวหุ่นบางร่างน้อยอย่างเราต้องมาแบก+ขนของ แถมยังจัดการทำความสะอาดบ้านเก่าสะเอี่ยมอ่อง ส่วนบ้านใหม่ยังจัดการไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไรแต่ก็โอเคละ อาทิตย์แรกที่ย้ายเข้าบ้านใหม่ค่อนข้างยุ่งยากหน่อย เพราะมีวันหยุดอยู่วันเดียว แถมต้องย้ายของที่เหลือคนเดียว ก้ออาศัยขนเอาตอนหลังเลิกงาน ไว้จะมาเล่าให้ฟังนะ บอกก่อนว่าตอนนี้คอมเจ๊งค่ะ เพราะการขนย้ายมาบ้านใหม่เนี่ยแหล่ะ ไม่มีเนตแทบขาดใจ แต่ยังดีที่มีคอมของเจ้าของบ้านให้ใช้ ก้อยังดี แต่อยากได้คอมกลับมาเร็วๆ แล้วจะกลับมาใหม่ ช่วยนี้งานที่ออฟฟิสก้อยุ่ง ชีวิตส่วนตัวก้อค่อนข้างยุ่ง เฮ้ออ เหนื่อย แต่คิดถึงเหมือนเดิมนะ
|
Posted on Fri 14 Mar 2008 12:28 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
